mylittlephony

*

tasarrufsuzkaralama:

Hikâyeyi birilerine anlatacak olsaydım muhtemelen bana gülerlerdi. Çünkü onlara hiçbir şekilde duygusal gelmezdi, sadece saçma bulurlardı.
Belki sadece Tony gülmezdi. Anlattığım bir hikâyeye güldüğü bir zamanı hatırlamıyorum.
Tony’i bir süredir tanıyorum. Doğuştan bize verilen adlarımızdan hoşlanmıyoruz çünkü herkes onları biliyor. Herkes bize öyle seslenebiliyor. Ama birbirimize seslendiğimiz isimleri kimse bilmiyor.
Tony, yaşlı bir adam gibi olan bir genç adam. Aklının sınırlarının dışına çıkmayacak filmleri seviyor. Yağmurlu havada futbol oynamayı seviyor. Kadınları seviyor. Zayıftan şişmana, kızıldan kumrala, hepsini. Sanırım şimdilerde onlardan fazla bahsetmemesinin sebebi, sonsuz olmadıklarını anlamış olması.
M.

Hikâyeyi birilerine anlatacak olsaydım muhtemelen bana gülerlerdi. Çünkü onlara hiçbir şekilde duygusal gelmezdi, sadece saçma bulurlardı.

Belki sadece Tony gülmezdi. Anlattığım bir hikâyeye güldüğü bir zamanı hatırlamıyorum.

Tony’i bir süredir tanıyorum. Doğuştan bize verilen adlarımızdan hoşlanmıyoruz çünkü herkes onları biliyor. Herkes bize öyle seslenebiliyor. Ama birbirimize seslendiğimiz isimleri kimse bilmiyor.

Tony, yaşlı bir adam gibi olan bir genç adam. Aklının sınırlarının dışına çıkmayacak filmleri seviyor. Yağmurlu havada futbol oynamayı seviyor. Kadınları seviyor. Zayıftan şişmana, kızıldan kumrala, hepsini. Sanırım şimdilerde onlardan fazla bahsetmemesinin sebebi, sonsuz olmadıklarını anlamış olması.

M.

*

tasarrufsuzkaralama:

Dönemsel olarak nizam ve intizam içinde inine doğru inzivaya çekilmek var. Böylece insan, inkarlarını ince ince inceleme yoluna düşer. Tüm inisiyatif, iniltisiz bir hal alır. İnsafsız beyin kemirgenleri, kontrol dışı duygu intiharlarına yol açar. İnatla reeliteden kaçılır. İntibah arayışları ışıklarını loşa çevirir. Gözler bu duruma intibak gösterse de, beden cesaretsiz olma intibası verir. Eylemsizlik intizara yol açar. Hiçbir şeysizlikle bekleme; yerinde sayma, gerileme ve dahi sonlanma kavramlarının infazıyla insanın bitişini hazırlar.

*

tasarrufsuzkaralama:

sadelik, yüzündeki hangi noktaya bakılacağını engelliyor.

seçim yapamıyor insan.

hafif çıkık elmacık kemiklerinden süzülüp

çeneni mesken tutmalı parmağın ikisi.

gözlerindeki yorgunluğu, incecik kaşların pekiştirmeli.

saçların uzansın, bırak.

dudaklarının arasından fısıldasan yeter zaten;

adım marian.

*

(via point-of-extinction)

*

God, but life is loneliness, despite all the opiates, despite the shrill tinsel gaiety of “parties” with no purpose, despite the false grinning faces we all wear. And when at last you find someone to whom you feel you can pour out your soul, you stop in shock at the words you utter- they are so rusty, so ugly, so meaningless and feeble from being kept in the small cramped dark inside you so long. Yes, there is joy, fulfillment and companionship- but the loneliness of the soul in it’s appalling self-consciousness, is horrible and overpowering-

Sylvia Plath (via isuggestyoutryvichy)

(via thefeatherface)